масівы з блізкімі гістарычнымі і экалагічнымі ўмовамі.размешчаныя ўздоўж дарог і гандлёвых трактаў, паблізу рэк і азёр.разнастайнасць народнай культуры.маюць вулічную (лінейную) забудову: аднарадную альбо двухрадную.асаблівасці ў кліматычна-геаграфічных умовах, характары заняткаў.дамінаванне жылога дома ў кампазіцыі сялянскай забудовы.лакальныя раёны, або падраёны.якія мелі сваё палітычнае аб’яднанне – „княжанне” з цэнтрам у Тураве.якая захоўвала абласную аўтаномію і мела свае прадстаўнічыя органы (мясцовы сейм).частка этнічнай тэрыторыі
1. Этнаграфічныя рэгіёны адлюстроўваюць
2. Рэгіёны размяшчаюцца пераважна ў басейнах вялікіх рачных сістэм, дзе ёсць
3. Кожны з дадзеных рэгіёнаў мае свае
4. Этнаграфічны рэгіён – гэта , што вылучаецца асаблівасцямі этнічнай гісторыі, народнай архітэктуры, звычаямі, абрадаміі інш.
5. Унутры кожнага рэгіёна, паводле мясцовых асаблівасцей народнай культуры і побыту вылучаюць больш дробныя адзінкі -
6. У VIII – ІХ стст. Усходняе Палессе засялялі дрыгавічы,
7. Паселішчы Панямоння ўяўлялі сабой вёскі вулічнага тыпу,
8. Паселішчы Цэнтральнай Беларусі
9. Характэрная асаблівасць Падняпроўя –
10. У складзе ВКЛ Заходняе Палессе ўтварала Берасцейскую зямлю,