За пояс затыкаюць нож ці ложку, тады бяруць у правую руку соль, і з солькай мыюць таго, каго хочуць пазбавіць ляку, прыгаворвая:
– Першым разам, Божым часам, Госпаду памалюся, Святой Мацеры пакланюся. Ляк, лячок, красны панічок, я ж цябе ня знала, я ж цябе не выгаварвала? Стал знаць, стала выгаварваць, стала ссылаць на балоты, на нізкі лозы, на белы бярозы, там табе гулянне, там табе буянне, бацькін ляк, маткін ляк, ляк сабаччы, ляк парасяччы, я ж цябе выгаворваю з костачак, з сустаўчыкаў, з буйнай галовачкі, з шчырага сэрца, з краснай крыві.